تبلیغات
 هواداران احسان علیخانی - گزارش نوشتاری تماس رادیو گفتگو با احسان علیخانی
خلاصه متن گفتگوی برنامه رادیویی(امروز فرداست) با احسان علیخانی:


احسان علیخانی (مجری رادیو و تلویزیون):
گفتگوی درام و تاک شو  و گفتگو کردن در تلویزیون را به عنوان یک حرفه تخصصی دوست دارم.
برخی مدیران، گفتگو با مردم و همکارانشان را یاد نگرفته اند.
از اجراهای قبل از سال 90 خودم، راضی نیستم و از دیدن بعضی هاشان اذیت می شوم.
گفتگو کردن را از کودکی باید در خانواده ها، آموزش داد.


روایت احسان علیخانی از مدیرانی که گفتگو کردن را نیاموخته اند

احسان علیخانی در برنامه "امروز فرداست" گفت: مدیری که تا بیست سالگی گفتگو کردن در متن زندگی اش نهادینه و درونی نشده، معلوم است وقتی بر یک کرسی مهمی تکیه می زند، بلد نیست با مردم گفتگو کند.

احسان علیخانی در برنامه یکشنبه شب "امروز فرداست" در شبکه رادیویی گفتگو، گفت: من اعتقاد دارم ما در نظام آموزشی مان غیر از مقداری محفوظات خیلی اتفاقی برای بچه هامان نمی افتد. بعضی ها در هجده سالگی که دیپلم می گیرند نمی توانند حساب بانکی باز کنند و هیچ مهارت ساده ای را یاد نگرفته اند. آن عنوان پرورشی که بعد از آموزش آمده است، کجا استفاده شده است؟ ما فکر می کنیم صرف آموزش بدرد می خورد. 

"تاک شو" در دنیا از متن رادیو آغاز شده و وارد تلویزیون شده و من هم خیلی تاک شو دوستم. در این نوع از برنامه ها در ایران، گفتگوی دراماتیک ، مهجور است. کاری که من فکر می کنم خیلی دوستش دارم و همیشه هم سعی کرده ام در این نوع گفتگو مشق کنم. در بین چهار عنصر جدی مجری و مهمان و مخاطب و گفتگو مشق کنم. اگر این چهارمی (گفتگو) نباشد هیچکدام از آن عناصر هویت پیدا نمی کنند. این که شما بتوانی با این ابزار گفتگو لایه های شخصیتی مهمان خودت را هویدا بکنید. 

علیخانی گفت: گفتگوی صحیح  حتما آداب دارد و اصول و قواعد و قواره دارد. اتفاقا در خیلی از گفتگوهای تخصصی ، چه اجتماعی و چه سیاسی، چه حتی مناظره ای که ما در طی این سالها شاهدش بودیم، {موفق نبوده ایم}، اگر بلد این کار نیستیم به خاطر این است که ما اصول گفتگو را بلد نیستیم، نمی توانید توقع داشته باشید، از یک مدیر فرهنگی، یک مدیر رسانه ای، یک مدیر اجتماعی و یک مدیر سیاسی که تا بیست سالگی گفتگو کردن در متن زندگی اش نهادینه و درونی نشده، معلوم است وقتی بر یک کرسی مهمی تکیه می زند، بلد نیست با مردم گفتگو کند. بلد نیست با هم طبقه و هم طایفه خودش گفتگو کند و همیشه تصمیم یک طرفه اتفاق می افته و متاسفانه گفتن مونولوگ یعنی یک طرفه. یعنی من! یعنی انا رجل. من حرف می زنم و تو باید بشنوی. وقتی هر دو طرف می خواهند هر حرفی که می خواهند بزنند و به حرف هم گوش نمی کنند و حاضر نیستند که پله پله با هم حرکت کنند، معلوم است که محصولی ندارد.


تاریخ : سه شنبه 8 دی 1394 | 12:30 ب.ظ | نویسنده : زهرا .. | نظرات

  • paper | خرید بک لینک | بک لینک